مرداد ماه باستانى - در سامره وفات كرد و همان روز نعش او را حمل بنجف نمودند . و او دختر سيد صالح نجفى ( 1208 ج 2 ش 132 ) را بزوجيت داشته . * ( 1319 - تولد حاج ملا محمد حسن مرتاض نائينى ، ره ) * وى فرزند حاج محمد حسين بن حاج محمد صادق است و شرح احوالش در « تاريخچهء نائين » تأليف برادرش سالك ( ص 7 ) و « تاريخ امامى . ص 76 » و « تاريخ نائين 1 : 185 و 4 : 126 » نوشته ، و از آنها همه چنين برآيد كه حاج محمد صادق از اهل محلهء سراى نو نائين و مانند تمام مردم آن محله مردى تاجر و بااين‌حال از عرفا هم بوده و اظهار ارادت بمرحوم حاجى عبد الوهاب مىنموده . و فرزندش حاج محمد حسين هم تاجر بوده و فرزندانى ذكورا و اناثا داشته كه ما دو نفر آنها را در اينجا مىنويسيم و چنين گوئيم كه پسر ميانى از سه پسر حاجى محمد حسين مرقوم مرحوم حاج ملا محمد رضاء سالك التجار بوده كه از بازرگانان و در عرفان قدمى راسخ داشته و شعر هم مىگفته و تخلص چنان‌كه در « تاريخ نائين 1 : 190 » نوشته سالك مىنموده و كتابى كوچك در « تاريخچه نائين » در ج 2 سنه 1355 تأليف كرده كه عن‌قريب از آن نامى برديم ، و در ( صفحه 13 ) آن اين اشعار را از خود در مدح يكى از فقراء باللّه آورده : مخمس : چين سر زلف تو مأواى من * قامت تو سرو دل‌آراى من كوى تو شد طور تمناى من * عشق تو بگرفته سرا پاى من زان نبود جز تو در اعضاى من اى مه برج شرف و اقتدار * بين چو هلالم تن رنجور و زار يك نظرى سوى فقيران بدار * نيست مرا طاقت و صبر و قرار صبر ندارد دل شيداى من